Przyczyny agresji

Agresję u kota można przypisać wielu czynnikom. Należą do nich:

1. Ból lub dyskomfort: Podobnie jak ludzie, koty mogą stawać się agresywne, kiedy coś je boli. Jeśli kot nagle zaczyna zachowywać się agresywnie, należy rozważyć wizytę u weterynarza, aby wykluczyć problemy zdrowotne. Należy wykonać: badanie ogólne krwi (najlepiej panel rozszerzony), badanie ogólne moczu z posiewem, usg jamy brzusznej, badanie kliniczne z oględzinami zębów.
2. Strach lub stres: Koty są wrażliwe na zmiany w swoim otoczeniu. Przeprowadzka, nowy domownik, głośne dźwięki np. związane z remontem mogą wywołać stres, który z kolei może prowadzić do agresji.
3. Terytorializm: Koty są zwierzętami terytorialnymi. Agresja może występować, gdy kot czuje się zagrożony w swoim terytorium, na przykład gdy pojawia się nowy kot.
4. Brak socjalizacji: Koty, które nie zostały odpowiednio zsocjalizowane z człowiekiem jako kocięta, mogą być bardziej skłonne do agresji.
5. Niewłaściwa zabawa: Człowiek, który nauczył kota zabawy rękami czy innymi częściami ciała, często pada ofiarą agresji.

Leczenie agresji

W przypadku zachowań agresywnych, należy podjąć następujące działania:

1. Konsultacja z weterynarzem: Pierwszym krokiem powinna być wizyta u weterynarza, aby wykluczyć problemy zdrowotne. Jeśli kot jest zdrowy, weterynarz powinien zalecić opiekunowi kontakt z kocim behawiorystą.
2. Modyfikacja środowiska: Jeśli stres jest przyczyną agresji (a to najlepiej ustalić na drodze indywidualnej konsultacji), należy wprowadzić zmiany w środowisku zwierzęcia, aby pomóc mu się zrelaksować i poczuć bezpieczniej. Do zmian środowiskowych zalicza się między innymi: wprowadzenie niezmiennej rutyny dnia, ograniczenie hałasu, czy stworzenie bezpiecznych przestrzeni, gdzie kot może się schować.
3. Terapia behawioralna: W niektórych przypadkach konieczne może być przeprowadzenie terapii behawioralnej pod nadzorem specjalisty. Zapraszam serdecznie do kontaktu mailowego: kontakt@kotkidwabehawiorystka.pl. Posiadam duże doświadczenie w pracy z kotami wykazującymi agresję do człowieka oraz do innych zwierząt.
4. Leki: W niektórych przypadkach, gdy agresja jest spowodowana problemami zdrowotnymi lub jest szczególnie silna, weterynarz może zalecić stosowanie leków psychotropowych. UWAGA! Leki nie zastąpią terapii behawioralnej. Obie formy leczenia powinny być stosowane jednocześnie, aby dać jak najlepsze efekty!

Pamiętaj, że agresja jest tylko symptomem, a nie charakterystyczną cechą kota. Dlatego ważne jest, aby podejść do problemu z empatią i cierpliwością. W wielu przypadkach zrozumienie i cierpliwość są kluczem do rozwiązania problemu agresji u naszego kociego przyjaciela.

Poprawna zabawa z kotem – dlaczego jest tak ważna?

Koty to naturalne drapieżniki, co oznacza, że mają instynktowną potrzebę polowania i złapania „zdobyczy”. Właściwa zabawa w polowanie z zachowaniem łańcucha łowieckiego (na czym on polega opisałam tu) pozwala na zaspokojenie instynktu łowieckiego w bezpieczny sposób, jednocześnie stanowiąc świetne źródło ćwiczeń fizycznych i stymulacji umysłowej. Poprawna zabawa w polowanie powinna skłaniać zwierzaka do powolnego skradania się i śledzenia zabawki. Faza pościgu i złapania zdobyczy powinna być relatywnie krótka.

Zabawa w polowanie pomaga kotom w utrzymaniu zdrowej wagi, poprawia koordynację i równowagę, a także umożliwia spalenie nadmiaru energii. Jest również świetnym sposobem na stymulowanie umysłu kota i przeciwdziałanie nudzie, co jest szczególnie ważne dla kotów domowych, które spędzają większość czasu wewnątrz domu.

Kluczowe zasady zabawy w polowanie

Zabawa z kotem powinna symulować naturalne zachowania łowieckie. Użyj zabawek, które naśladują ruchy i dźwięki małych zdobyczy, takich jak myszy, ptaki czy owady. Pamiętaj, aby pozwolić kotu na „polowanie”, to jest na obserwację „ofiar” przed atakiem.

Przeplataj momenty intensywnej aktywności z krótszymi okresami odpoczynku, naśladując naturalny cykl polowania kota. Używaj różnych zabawek, aby zapewnić różnorodność zabawy i utrzymać zainteresowanie kota.

Zabawa intelektualna

Zabawy intelektualne z kotem są formą aktywności, które stymulują głównie umysł zwierzęcia. Mogą pomóc poprawić zdolności kognitywne kota, takie jak pamięć, zdolność rozwiązywania problemów i rozumienie przyczynowo-skutkowe. Poniżej znajdują się przykładowe zabawy intelektualne dla kotów:

1. Zabawki na przysmaki: Koty są naturalnymi myśliwymi, więc puzzle z jedzeniem mogą być świetnym sposobem na zaspokojenie ich instynktów. Zwierzę musi się naprawdę wysilić, aby dostać się do smakołyków. Wymaga to skupienia, czasem nawet opracowania jakiejś strategii, a przede wszystkim dobrej koordynacji oko-łapa. Zabawki intelektualne można kupić, albo zrobić samodzielnie. Tutorial tu.
2. Ukrywanie smakołyków: Ta zabawa polega na ukrywaniu smakołyków w różnych miejscach domu, co zmusza kota do ich szukania. To ćwiczy umiejętność śledzenia zapachu, zmusza kota do myślenia i eksploracji. Imituje polowanie (poszukiwanie ofiary).

Kluczową zaletą zabaw intelektualnych jest to, że na ogół nie wymagają obecności człowieka. Możemy je kotu zorganizować np przed wyjściem do pracy lub w chwili, kiedy nie mamy dla niego zbyt wiele czasu.

Trening klikerowy

Trening klikerowy jest formą nauki w której wykorzystuje się pozytywne wzmocnienie. Kliker używany jest jako narzędzie komunikacji z kotem. Dźwięk daje informację zwierzęciu, że wykonało pożądane zachowanie i że za chwilę zostanie za nie nagrodzone. Poniżej wymieniam niektóre zalety treningu klikerowego:

1. Poprawa komunikacji: Kliker jest jasnym i spójnym sygnałem, który mówi kotu, że wykonał coś pożądanego. Pomaga to w komunikacji między człowiekiem a kotem, a także pozwala na szybsze i skuteczniejsze nauczenie kota nowych zachowań.
2. Stymulacja: Trening klikerowy angażuje umysł kota, co pomaga mu pozostać mentalnie aktywnym i zadowolonym. Uczenie nowych sztuczek i umiejętności może być doskonałym sposobem na stymulowanie umysłu kota, a trening klikerowy jest idealny do tego celu.
3. Zwiększenie zaufania i więzi: Trening klikerowy może pomóc w budowaniu zaufania i więzi między tobą a twoim kotem (szczególnie tym lękliwym). Praca z kotem na nauczenie go nowych umiejętności i zachowań może być bardzo satysfakcjonująca i może pomóc wzmocnić waszą relację.
4. Terapia behawioralna: Trening klikerowy może być używany do zmieniania niepożądanych zachowań. Możesz nauczyć kota, że pewne zachowania przynoszą mu nagrody, podczas gdy inne nie. To może być skuteczne w zarządzaniu problemami z zachowaniem, takimi jak drapanie mebli czy nadmierne gryzienie.

Chcesz zacząć uczyć kota sztuczek? Obejrzyj ten film.

Poprawna zabawa z kotem jest nie tylko świetnym sposobem na spędzanie czasu z naszymi futrzanymi przyjaciółmi, ale ma także kluczowe znaczenie dla ich zdrowia i dobrostanu. Pamiętaj, aby dostosować zabawę do indywidualnych potrzeb i preferencji twojego kota, aby zapewnić mu najwięcej korzyści i zabawy!

Kot rasowy marzy się wielu opiekunom. I nic dziwnego- koty rasowe są niewątpliwie piękne. Wyobraźnię pobudzają dodatkowo bajkowe wręcz opisy danej rasy. Ragdoll to „szmaciana lalka”, która uwielbia kontakt z człowiekiem. Maine Coon to „kot w psiej skórze”, a kot abisyński to wulkan energii, który chętnie nauczy się chodzić na smyczy.

Problem polega jednak na tym, że koty zaczęto hodować dla rasy dopiero pod koniec XIX wieku. I to wyłącznie dla walorów estetycznych- a nie cech charakteru, jak to ma miejsce w przypadku psów. Co to oznacza? Że zamiast na wygląd, powinniśmy zwracać w pierwszej kolejności uwagę na indywidualne cechy danego osobnika, takie jak osobowość i temperament. Jeśli te cechy nie będą współgrały z nami, naszymi oczekiwaniami i trybem życia, czekają nas wielkie rozczarowania.

Jak wybrać kota z hodowli?

1. Wybierz hodowlę zrzeszoną w którejś z renomowanych federacji, takich jak: FIF, WCF, TICA i CFA. Wyłącznie te federacje należą do Światowej Organizacji WCC (World Cat Congress ). Poszukaj opinii o hodowli w Internecie, na kocich grupach, wśród znajomych kociarzy, na wystawach.

2. Odwiedź daną hodowlę PRZED adopcją kociaka. Obejrzyj ją dokładnie i sprawdź, w jakich warunkach żyją koty. Zwróć uwagę na ich stan zdrowia, wygląd, zachowanie. Czy są przyjazne, otwarte, mają lśniące futro i zdrowe oczy?

3. PYTAJ hodowcę o wszystko- o to, dlaczego zdecydował się na hodowlę konkretnej rasy, jak karmi koty, jak się z nimi bawi, czy ma wiedzę na temat behawioru kota w ogóle, a kociąt w szczególności.

4. PYTAJ O SOCJALIZACJĘ KOCIAKÓW!!! Jeśli hodowca nie wie, że kocięta trzeba socjalizować, szczególnie między 2 a 8 tygodniem życia, to istnieje spora szansa, że kociaki będą „dzikie”, strachliwe, wycofane, będą bały się ludzi, zwierząt, zwykłych domowych hałasów. Koty z hodowli, szczególnie długowłose, powinny być w hodowli przyzwyczajane do zabiegów pielęgnacyjnych.

5. Zwróć uwagę ile miotów jest na raz w hodowli. Jeśli za dużo- moim zdaniem wróży to źle. Przy dużej ilości kociąt nie ma kiedy zająć się socjalizacją każdego z nich.

6. Wypytaj hodowcę o to, jak zajmować się kociakiem po przeprowadzce do nowego domu. To da Ci pojęcie o tym, czy hodowca choć trochę zna się na behawiorze. Hodowca powinien pomóc w aklimatyzacji kociaka poprzez dostarczenie odpowiedniej wiedzy, a najlepiej też wyprawki dla malucha, w postaci kocyka przesiąkniętego zapachem starego domu, próbki karmy, żwirku. Taka wyprawka zmniejszy stres związany z przeprowadzką.

7. Hodowca powinien uprzedzić, że maluch może mieć drobne problemy zdrowotne po przeprowadzce (stres osłabia układ immunologiczny).

8. Kociak przy wydawaniu powinien być zdrowy, zaszczepiony, odrobaczony i posiadać książeczkę zdrowia. Niektóre hodowle wydają kociaki wykastrowane i zaczipowane, co też jest dobrą praktyką.

9. BĄDŹ CZUJNY jeśli hodowca nie chce Cię wpuścić do hodowli, pokazać dokumentów, zaświadczeń weterynaryjnych, albo umawia się na odbiór kociaka gdzieś „wpół drogi”. Może mieć coś do ukrycia, np. kiepskie warunku hodowlane, brud, zagęszczenie kotów.

10. Koty z hodowli, wychowane w dobrych warunkach, nie powinny mieć poważniejszych problemów behawioralnych, choć oczywiście nie są na nie impregnowane. Jeśli np w hodowli było za duże zagęszczenie kotów, to kociak z takiej hodowli może mieć problemy z socjalizacją z innymi zwierzętami, z agresją lub z lękiem.

11. Wybieraj kociaka ze względu na charakter, nie na wygląd!!! Unikniesz rozczarowań w stylu „mój kot nie lubi się przytulać; mój kot boi się wszystkiego” itd.

Pseudohodowlom mówimy NIE!

NIE KUPUJ KOTÓW Z PSEUDOHODOWLI ANI OD ROZMNAŻACZY, KTÓRZY ŻERUJĄ NA KRZYWDZIE ZWIERZĄT!

Chcesz kota rasowego? Musisz się liczyć z kosztami nawet kilku tysięcy złotych. Kot rasowy za pół ceny jest „produktem” chciwości ludzkiej, która wykorzystuje bezbronne zwierzęta do pomnażania zysków.

Zastanów się dlaczego dany „hodowca” sprzedaje kocięta tanio. Jeśli wmawia Ci, że to dlatego, że są „na kolanka”, albo że „zapomniał wyrobić rodowodu”, to kłamie. Koszt samego papierka nie jest aż tak duży. Co zwiększa cenę kociaka to: odpowiednie warunki w hodowli, opieka weterynaryjna dla matki, opieka weterynaryjna dla kociąt (szczepienia, odrobaczanie, ewentualna kastracja), prawidłowa dieta i inne. To wszystko kosztuje!

Koty z pseudohodowli wychowują się zazwyczaj w kiepskich warunkach i w wielu przypadkach cierpią na różne zaburzenia behawioralne, że o dolegliwościach stricte medycznych nie wspomnę. To, co oszczędzisz na zakupie kociaka, wydasz później na leczenie weterynaryjne i behawioralne.

Koty są zwykle bardzo czystymi zwierzętami, ale czasami mogą mieć problemy z korzystaniem z kuwety. Jednym z najczęstszych problemów jest to, że kot sika poza kuwetą. Jest to frustrujące dla właściciela, ale istnieją sposoby, aby poradzić sobie z tym problemem. Na początku możemy zastosować poniższe rady:

Sprawdź, czy kuweta jest czysta i dostępna

Upewnij się, że kuweta jest czysta i znajduje się w miejscu, gdzie kot może łatwo do niej dotrzeć. Koty czują instynktowną niechęć do korzystania z brudnej kuwety. Jeśli kuweta jest ukryta lub niedostępna jednocześnie, kot na bank poszuka lepszego miejsca do oddania moczu.

Sprawdź stan zdrowia kota- wykonaj niezbędne badania weterynaryjne

Jeśli kot nagle zaczyna sikać poza kuwetą, może to oznaczać, że ma jakieś problemy zdrowotne, takie jak infekcja dróg moczowych, struwity, ból w obrębie jamy brzusznej, cukrzyca, nadczynność tarczycy. Skontaktuj się z weterynarzem, aby przeprowadzić badania i wykluczyć wszelkie możliwe choroby.

Zmień kuwetę

Jeśli kuweta jest czysta i kot nie ma problemów zdrowotnych, możesz spróbować zmienić kuwetę. Upewnij się, że kuweta jest odpowiedniej wielkości dla twojego kota. Możesz również spróbować zmienić rodzaj żwirku na taki, który bardziej przypomina piasek (drobny żwirek bentonitowy lub roślinny).

Dodaj nowe kuwety

Jeśli kot nadal sika poza kuwetą, możesz stworzyć dodatkowe miejsca na toaletę. Postaw dodatkową kuwetę w innym, łatwo dostępnym, ale jednocześnie spokojny miejscu.

Sikanie poza kuwetą jest problemem, który można rozwiązać, chociaż czasami nie jest łatwo znaleźć przyczynę tego rodzaju zachowania. Jeśli proste metody zaradzenia problemowi nie skutkują, wtedy należy umówić się na indywidualną konsultację behawioralną. 

Dlaczego warto zgłosić się do behawiorysty?

W praktyce kiedy kot zaczyna się załatwiać poza kuwetą, a ewentualne problemy zdrowotne zostały wykluczone, najlepiej od razu zgłosić się do behawiorysty. Certyfikowany koci behawiorysta z odpowiednim doświadczeniem pomoże uchwycić przyczynę problemu, który trapi naszego kota. Stworzy również indywidualny plan leczenia skrojony na potrzeby pacjenta i jego opiekuna. Korzyści, jakie płyną z indywidualnej konsultacji behawioralne są nie do przecenienia:

• dokładna diagnoza problemu, który dotyczy konkretnego osobnika- ogólne porady dostępne w Internecie są często nieskuteczne, bo opiekun nie wie, którą z nich zastosować do swojego zwierzęcia. W praktyce działa po omacku i szybko się zniechęca w obliczu niepowodzeń;

• oszczędność czasu- zamiast szukać przyczyny na własną rękę, otrzymujemy diagnozę i zalecenia, co oznacza, że możemy natychmiast wdrożyć stosowną terapię;

• oszczędność pieniędzy- opiekunowie często próbują samodzielnie poradzić sobie z problemem sikania poza kuwetą. Kupują więc rozmaite suplementy uspokajające, obroże, feromony. Zmieniają na oślep żwirki i różne modele kuwet. Tracą na tym nie tylko czas, ale i spore pieniądze. Tymczasem koci behawiorysta pomoże ograniczyć koszty poprzez skupienie się na zakupie naprawdę niezbędnych akcesoriów;

• pomoc w przypadku ponownego wystąpienia problemu- koci behawiorysta opiekuje się swoimi pacjentami długofalowo. To znaczy, że możemy liczyć na jego pomoc również w przypadku powrotu problemu;

• terapia behawioralna jako wzmocnienie farmakoterapii- terapia behawioralna zaordynowana przez behawiorystę jest niezbędnym dopełnieniem ewentualnej farmakoterapii zaleconej bez weterynarza. Współpraca tych dwóch specjalistów zapewnia holistyczną opiekę nad zwierzęciem, a tylko taka jest w stanie naprawdę mu pomóc.

Jeśli potrzebujesz pomocy doświadczonego behawiorysty, który pomoże Twojemu kotu na powrót „odnaleźć drogę do kuwety”- koniecznie do mnie napisz!

“Kotyfikacja” to słowo stworzone przez amerykańskiego behawiorystę Jacksona Galaxy. Określa ono sposób dostosowania wystroju mieszkania do potrzeb kota. Prawidłowa kotyfikacja jest mruczkowi potrzebna do zachowania zdrowia fizycznego i psychicznej równowagi. W ostatnich latach coraz więcej opiekunów kotów zdaje sobie sprawę, że kocie półki i drapaki nie są jedynie “opcją”, którą możemy kotu zaoferować lub nie. Są koniecznością.

Środowisko spełniające potrzeby kota powinno uwzględniać naturalne jego potrzeby, takie jak drapanie, wspinanie się, ukrywanie i obserwowanie otoczenia z bezpiecznej wysokości. Te wszystkie zachowania są charakterystyczne dla gatunku Felis catus (kot domowy) i nie da się ich oduczyć.

Kotyfikacja a problemy behawioralne kotów

Kotyfikacja może również pomóc w rozwiązaniu problemów behawioralnych kota, takich jak niszczenie mebli, agresja czy lęk. Dostarczenie kotu porządnego, stabilnego drapaka zazwyczaj wystarcza, aby zrezygnował ze znęcania się nad kanapą. Dodatkowe skrytki i półki pozwalają mruczkowi ukrywać się i obserwować otoczenie bez obawy przed zagrożeniem. Właściwie zaprojektowane otoczenie zmniejsza poziomu stresu i poprawia samopoczucie szczególnie kotów lękliwych.

Warto pamiętać, że koty to zwierzęta, które spędzają większość życia w zamkniętych pomieszczeniach. Nie mają tym samym możliwości wspinania się i eksplorowania, tak ważnych dla tego gatunku. Właściwie zaprojektowane środowisko pomoże kotu poczuć się naprawdę sobą, a to z kolei wpływa na poprawienie samopoczucia i ogólnego dobrostanu. Pamiętajmy, że nasze koty to członkowie rodziny, a dbanie o ich zdrowie i dobre samopoczucie to nasz obowiązek.

Ale tzw. „kociostrada”, czyli meble dla kota na ścianę, to nie wszystko. Koty potrzebują również odpowiedniej infrastruktury na poziomie podłogi. Tutaj idealnie sprawdzą się wszelkiego rodzaju kartony. Pojedynczy karton z wyciętym wejściem stanowi świetną skrytkę dla kotów lękliwych, wycofanych, a także takich, które po prostu chcą odpocząć w spokoju. Kartony można łączyć w większe konstrukcje. Można z nich tworzyć tunele i schowki, w których mruczek będzie się czuł bezpiecznie. Skrytek powinno być zawsze więcej, niż jest kotów, tak aby zwierzęta nie musiały ze sobą konkurować.

Kotyfikacja domu wcale nie musi być bardzo drogie. Oczywiście wszystkie elementy niezbędnego wystroju można kupić w jednym z wielu sklepów internetowych. Majsterkowicze mogą również stworzyć prawdziwy koci raj samodzielnie, korzystając z dostępnych w sieci tutoriali. Istnieje również kotyfikacja bez wiercenia. Robi się ją przeważnie z odpowiednio przystosowanych mebli dla ludzi.

Koty są bezwzględnie mięsożerne, co oznacza, że ich dieta powinna składać się głównie z białka zwierzęcego i tłuszczu. Niestety, wielu właścicieli kotów z powodu wygody lub braku wiedzy, decyduje się na karmienie swoich pupili suchą karmą, co może być szkodliwe dla ich zdrowia.

Sucha karma dla kotów jest przetworzona, suszona i wytwarzana w postaci krokiecików lub granulek. W składzie znajdują się zazwyczaj składniki roślinne, takie jak: zboża, warzywa, a także mięso i ryby w postaci mączki lub hydrolizatu. Niestety, koty nie są w stanie przetworzyć i strawić dużych ilości węglowodanów (a w suchej karmie jest ich od kilkunastu do kilkudziesięciu procent), co wywołuje szereg konsekwencji. Od tych najmniej poważnych, w postaci kiepskiego samopoczucia (ociężałości), aż po regularne choroby somatyczne.

Jak powstała sucha karma?

Warto pamiętać, że sucha karma to wymysł przemysłu spożywczego, stworzony dla wygody ludzi. Pierwsze przymiarki do produkcji suchej karmy miały miejsce w 1860 r., kiedy to niejaki James Spratt wyprodukował ciastka dla psów. Koncepcja ta wywołała spore zainteresowanie odbiorców. Niedługo później inny rzutki przedsiębiorca wpadł na pomysł produkowania pełnowartościowej karmy w postaci suszonych granulek. Miała ona same zalety: była kompaktowa, wygodna, nie wydzielała nieprzyjemnego zapachu, posiadała niską cenę. Sucha karma zyskała szczególną popularność w czasach po II Wojnie Światowej, kiedy zrujnowane konfliktem kraje borykały się z niedostatecznym zaopatrzeniem w mięso. Dzięki suchej karmie, zawierającej duży dodatek węglowodanów, można było nakarmić zwierzę małym kosztem. Tak stworzona karma sucha dla psa zaczęła być produkowana również w wersji dla kotów.

Dlaczego sucha karma nie nadaje się dla kotów?

Koty potrzebują odpowiedniej ilości białka, tłuszczu i wody w swojej diecie, aby zachować zdrowie i dobrą kondycję. Sucha karma zawiera zwykle bardzo mało wody, co może prowadzić do odwodnienia, zagęszczenia moczu i w konsekwencji problemów z nerkami. Ponadto sucha karma (nawet tzw. dobra sucha karma) zawiera dużo węglowodanów, co może prowadzić do otyłości, cukrzycy i innych chorób. Koty bowiem (w przeciwieństwie do ludzi) pozyskują glukozę głównie z białek. Ta wytworzona z węglowodanów jest gorzej przyswajalna, krąży więc w krwiobiegu oraz odkłada się w postaci tłuszczu. Obie te sytuacje są niekorzystne dla kociego zdrowia.

Wielu opiekunów kotów nie rozumie, że sucha karma dla kota niekoniecznie od razu spowoduje pogorszenie stanu zdrowia, ale będzie działać niekorzystnie przez dłuższy okres czasu. Ten skumulowany efekt w końcu da o sobie znać w trakcie wizyty u weterynarza. Warto również podkreślić, że podawanie suchej karmy kotu, który już przejawia problemy ze zdrowiem, może tylko pogorszyć sytuację.

Czy sucha karma czyści zęby?

Z suchą karmą wiąże się dość popularny mit jakoby posiadała ona zdolność czyszczenia zębów. Otóż nie posiada. Tak samo, jak człowiek nie wyczyści sobie zębów jedząc chrupki kukurydziane czy cukierki. Podawanie kotu suchej karmy w nadziei, że zadziała ona jak szczoteczka do zębów, może być na dłuższą metę szkodliwe. Po pierwsze- koty na ogół w ogóle nie gryzą suchych kulek, tylko połykają je w całości. Po drugie- nic nie zastąpi codziennego szczotkowania zębów zwierzęcia szczoteczką i specjalną pastą. Jeśli już cokolwiek ma pomóc w utrzymaniu zdrowej jamy ustnej kota, to żucie i miażdżenie surowego mięsa, co pomaga w usuwaniu płytki bakteryjnej, a więc wpisuje się w profilaktykę chorób jamy ustnej (choć nie zastąpi tradycyjnego szczotkowania zębów).

Kota można przyzwyczaić do szczotkowania zębów za pomocą treningu klikerowego. Jeśli chcesz poznać podstawy ćwiczeń z klikerem, obejrzyj mój film na YouTube.

Czym karmić kota?

Właściciele kotów powinni wybierać karmę, która najlepiej odpowiada potrzebom ich zwierzaka. W przypadku kotów, najlepszą opcją jest mokra dieta (minimum 75% wilgotności) oparta na mięsie i tłuszczach. Dodatki roślinne nie powinny przekraczać 5%. Warto też pamiętać, że dieta powinna być bogata w aminokwasy, takie jak tauryna, oraz witaminy i minerały, aby zapewnić kotu pełnowartościowe pożywienie. Oznacza to, że karmy filetowe typu „czyste mięso” można podawać kotu wyłącznie jako przysmak, nie zaś podstawę menu.

Alternatywą dla karm mokrych w puszkach jest tzw. dieta BARF (skrót od angielskiego Biologically Appropriate Raw Food). Zakłada ona podawanie kotu mieszanki surowego mięsa mięśniowego, podrobów i różnych suplementów, które w całości tworzą zbilansowany posiłek odpowiedni dla potrzeb konkretnego osobnika. Dieta BARF jest aktualnie najtańszą i najzdrowszą opcją żywienia kotów, wymaga jednak zaangażowania ze strony opiekuna. W mojej opinii zanim zdecydujemy się na BARFowanie, powinniśmy skorzystać z pomocy zoodietetyka.

Wybór odpowiedniej diety pomaga kotom żyć długo w zdrowiu. Karmienie kota jedzeniem niskiej jakości może na pierwszy rzut oka wydawać się wyjściem ekonomicznym, ale na dłuższą metę odbije się wyższymi rachunkami u weterynarza. A jeśli masz jakikolwiek problem z ustawieniem prawidłowej diety dla swojego mruczka, zgłoś się na konsultację do zoodietetyka.

Jakie badania należy wykonać?

Podczas wizyty w gabinecie lekarz przeprowadzi dokładne badanie fizyczne, aby sprawdzić ogólny stan zdrowia kota. Badanie to obejmuje ocenę kondycji skóry i sierści, stanu jamy ustnej, słuchu, wzroku i narządów wewnętrznych. Ale to nie wszystko. W ramach okresowego przeglądu powinniśmy wykonać ogólne badanie krwi (najlepiej zlecić tzw. panel geriatryczny, dzięki któremu poznamy stan kocich nerek i tarczycy), badanie moczu z posiewem, USG jamy brzusznej. Raz do roku warto wykonać również USG (echo) serca. Ceny tego rodzaju usług różnią się w zależności od miejsca zamieszkania pacjenta. Każde laboratorium weterynaryjne posiada własny cennik.

Wszechstronna kontrola zdrowia kota pomoże wykryć ewentualne choroby we wczesnych stadiach, co zwiększa szanse na skuteczne leczenie i powrót do zdrowia. Często choroby u kotów rozwijają się powoli i mogą nie dawać żadnych objawów do momentu, gdy są już w zaawansowanym stadium. Tym bardziej, że koty z natury są zwierzętami niezwykle dyskretnymi. Potrafią cierpieć i jednocześnie zachowywać się tak, jakby wszystko było w porządku. Dlatego regularne badania u weterynarza są tak ważne.

Nie zapominajmy o zębach

Badania są również ważne dla utrzymania zdrowia zębów kota. Choroby zębów i dziąseł są częste u kotów i mogą prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak choroby serca i nerek. Nie wspominając już o przewlekłym bólu. W przypadku wykrycia chorób w jamie ustnej weterynarz zaordynuje odpowiednie leczenie. Najczęstszym wskazaniem jest usunięcie nagromadzonego kamienia nazębnego w pełnym znieczuleniu w połączeniu z wykonaniem zdjęcia RTG jamy ustnej. Tego rodzaju badanie daje najpełniejszy obraz stanu zębów danego osobnika. Tym bardziej, że kocie zęby często psują się od korzenia, czyli w sposób na pierwszy rzut oka zupełnie niewidoczny.

A jeśli kot boi się weterynarza?

Nie należy pomijać okresowych wizyt u lekarza weterynarii, nawet jeśli kot się ich boi. Oczywiście wizyta w klinice zawsze wiąże się ze stresem. Lepszy jednak krótkotrwały stres niż długotrwałe cierpienie lub nawet śmierć spowodowane ukrytą chorobą. Jeśli Twój kot wyjątkowo mocno się stresuje, możesz poprosić lekarza weterynarii o przepisanie leków, takich jak pregabalina lub gabapentyna, które podane na 2 godziny przed wizytą wyciszą kota i sprawią, że wizyta będzie dla niego mniej traumatyczna.

Warto również wybierać kliniki weterynaryjne przyjazne kotom, czyli takie, które: oferują wysokie półki, na których można postawić transporter z kotem, szczególnie w momencie oczekiwania na wezwanie do gabinetu; pozwalają na przeprowadzanie badania w częściowo tylko rozłożonym transporterze; rozumieją, że koty nie lubią stawać łapkami na zimnych stołach do badania, więc przykrywają je kocami, ręcznikami lub specjalnymi matami antypoślizgowymi; instalują w kontaktach dyfuzory z feromonami; mają doświadczenie w umiejętnym obchodzeniu się z zestresowanym kocim pacjentem.

A może trening medyczny?

Trening medyczny to świetny sposób na obniżenie poziomu stresu u kota w trakcie wizyt u weterynarza. Polega on na ćwiczeniu różnych weterynaryjnych procedur w domu, „na sucho”. Szczególnie przydatnym narzędziem jest kliker. Dzięki niemu szkolenie będzie dla kota przyjemne. Dostarczy mu również dodatkowej rozrywki. Trening medyczny prowadzi się z wykorzystaniem domowych przedmiotów imitujących np. stetoskop (odwrócona wypukłą stroną do góry łyżeczka od herbaty) albo igłę (końcówka długopisu). Stopniowo przyzwyczaja się kota do różnych manipulacji przy jego ciele, nagradzając za najmniejszy nawet postęp (spokój w trakcie np. przykładania łyżeczki do klatki piersiowej, co imituje osłuchiwanie stetoskopem serca i płuc).

Jeśli nie wiesz, jak zacząć, zacznij od warunkowania klikera. Kiedy kliker będzie się kotu kojarzył z nagrodą, zyskasz idealne narzędzie do pozytywnego treningu, za pomocą którego można kota nauczyć niemal wszystkiego. Podstawy treningu klikerowego znajdziesz w moim filmiku umieszczonym na kanale YouTube.

W ramach treningu medycznego możesz również ćwiczyć podawanie kotu tabletek. Wszyscy wiemy jak trudne jest to zadanie. Jednak przy odrobinie cierpliwości da się je zrealizować i przeżyć. Należy jedynie zacząć ćwiczyć na długo przed tym, zanim mruczek naprawdę się rozchoruje. Pamiętaj, z kotem zawsze lepiej jest współpracować, niż zmuszać do czegokolwiek na siłę. Przytrzymywanie kota, zawijanie w ręcznik, przyduszanie do ziemi zawsze wzbudzi w nim chęć oporu. Koty źle znoszą unieruchamianie- instynktownie czują się w takiej sytuacji zagrożone i zaczynają zaciekle walczyć z człowiekiem, którego uznają za oprawcę.

Możesz również zgłosić się do mnie na indywidualną konsultację behawioralną, w trakcie którym opowiem Ci jak nauczyć kota spokojnego podróżowania w transporterze oraz cierpliwego znoszenia procedur weterynaryjnych. Napisz do mnie!

Koty są zwierzętami bardzo samodzielnymi i niezależnymi, co może sprawiać, że problemy z ich zachowaniem są często ignorowane lub bagatelizowane przez opiekunów. Jednak czasami, zachowanie kota może stawać się problematyczne dla jego opiekuna i/lub dla innych ludzi i zwierząt w jego otoczeniu. W takim przypadku, warto zastanowić się nad konsultacją u behawiorysty.

Behawiorysta koci to specjalista, który zajmuje się badaniem i modyfikacją zachowania kotów. Wizyta u behawiorysty może pomóc w rozwiązaniu wielu problemów z zachowaniem mruczków, takich jak agresja, lęk, niepożądane znaczenie terenu, nadmierne drapanie i inne.

Koci behawiorysta jako zawód nie jest jeszcze zbyt popularny w naszym kraju. Być może jest to związane z powszechnie panującym przekonaniem, że koty to zwierzęta całkowicie niezależne, które chodzą własnymi ścieżkami, a więc nie da się ich niczego nauczyć. Nic bardziej mylnego. Uczeni na całym świecie od lat zajmują się badaniem zachowania kotów i mają na jego temat całkiem duże pojęcie. A skoro przyczyny zachowania są znane, to opracowano również metody jego modyfikowania.

Zachowanie kota da się zmienić

Ale kiedy dokładnie należy zgłosić się z kotem do behawiorysty? Oto kilka sytuacji, w których koci behawiorysta powinien wkroczyć do akcji:

Agresja kota

Jeśli kot wykazuje agresywne zachowanie wobec ludzi lub innych zwierząt, nie można bagatelizować tego problemu. Agresja kotów może mieć różne przyczyny, takie jak lęk, ból lub ochrona terytorium. Behawiorysta będzie w stanie zdiagnozować przyczynę agresji i pomóc w wyeliminowaniu problemu.

Jedną z typowych przyczyn agresji wobec ludzi jest niepoprawna zabawa z kotem lub brak prawidłowej socjalizacji z gatunkiem homo sapiens.

Lęk i niepokój

Jeśli kot jest niepokojony przez hałas, obce osoby, zwierzęta lub nowe otoczenie, behawiorysta może pomóc w znalezieniu sposobu na zmniejszenie poziomu lęku i niepokoju u kota.

Problem z drapaniem

Koty drapią, aby pielęgnować swoje pazury i oznaczać swoje terytorium. Jednak niepożądane drapanie mebli i innych przedmiotów w domu może być problemem. Behawiorysta pomoże w zrozumieniu, dlaczego kot drapie i jak zmniejszyć negatywne skutki tego zachowania.

Załatwianie się poza kuwetą, znaczenie moczem

Koty są zwierzętami terytorialnymi i oznaczają swoje terytorium zapachem. Jednak niepożądane znaczenie terenu, takie jak oddawanie moczu poza kuwetą, może być problemem. Koci behawiorysta pomoże w zdiagnozowaniu problemu i zastosowaniu odpowiednich technik, aby wyeliminować ten problem.

Problemy z zaakceptowaniem nowego członka rodziny

Jeśli do domu wprowadza się nowy członek rodziny lub zwierzę, kot może wykazywać zachowania agresywne lub lękowe. Koci behawiorysta pomoże w zrozumieniu, jak pomóc mruczkowi w przystosowaniu się do nowej sytuacji.

Koci behawiorysta online czy stacjonarnie?

Przez wiele lat dominowało przekonanie, że behawiorysta dla kota musi zostać wezwany do domu pacjenta. Pandemia wiele w tej dziedzinie zmieniła. Konsultacje behawioralne online stały się nie tylko rzeczywistością, ale również zdobyły bardzo dużą popularność. Wpływa na to kilka zasadniczych czynników: w małych miastach czy na wsiach po prostu nie ma specjalistów w dziecinie kociego behawioru; w przypadku wielu problemów behawioralnych kotów oglądanie pacjenta nie jest niezbędne do postawienia poprawnej diagnozy; często koty nie prezentują kłopotliwych zachowań w obecności obcych osób, a wręcz przeciwnie.

Na konsultację behawioralną należy zgłosić się możliwe jak najszybciej. Długotrwałe powtarzanie niepożądanego zachowania może wejść kotu w nawyk, którego trudno będzie oduczyć.

Masz problem z kotem, z którym nie jesteś sobie w stanie poradzić? Napisz do mnie, wspólnie znajdziemy rozwiązanie!